maRRathon feestje

Ben altijd in voor een feestje dus ik twijfelde geen moment toen ik op het blog van Running Ronald las dat hij zijn 42,194e verjaardag ging vieren met een door hemzelf georganiseerde maRRathon. Alleen de afstand twijfelde ik over. Hummm die 42,194 km waren er net wat teveel voor mijn schema opweg naar de marathon van Rotterdam. Na overleg met coach Hans leek het hem verstandig om bij de 2e drinkpost op 28 km inte stappen en de resterende 15,194 km mee te lopen in de maRRathon-polonaise.  Het feestje begon al in Middelburg toen ik Fabiola en Günter oppikte vanaf de afgesproken carpoolplaats. Al babbelend reden we naar de volgende carpoolplaats waar we Dian op zouden pikken. Met zijn vieren naar Alphen a/d Rijn. Mijn vlaamse navigatie dame kende de route nog niet exact maar ze zei dat ik “binnenkort naar rechts” moest, dus dan weet je zeker dat het goedkomt . We kwamen ruim optijd aan bij het clubhuis van RR zijn AAV’36. Kleed-/doucheruimte, drank en gezelligheid met veel bekende maar ook onbekende bloggers en tweeps. In onze blauwe hardloopshirts met zeer orgineel logo begaven wij ons naar start voor de groepsfoto …..

Vrijwilliger Fabiola, Dian, fotograaf Marcel, vrijwilliger Barry en ik verplaatsten ons per auto naar het huis van RR. Hier werden we nog even in de watten gelegd door Miranda met thee, koffie en een huiskamerconcert van trompetist Wouter om ons vervolgens te voet naar het 9 km punt te verplaatsen waar de blauwe maRRathonvlek voorbij zou komen. Net op tijd kwamen we daar aan en konden Marcel en Fabiola een paar hele mooie plaatjes schieten.

Auto’s ingeladen met tafels, drinken en eten om de eerste drinkpost op het 16 km punt op te zetten. Uhh staan we hier wel goed? Pjooeehh jawel, na enkele minuten kwam de feestende blauwe stoet richting de drinkpost. Alles op en leeg, de boel weer inladen en weer richting huize RR voor nieuwe bevoorrading. Op naar de tweede drinkpost op het 28 km punt. Vanaf hier zouden Dian en ik instappen in de feestende menigte om de laatste 15 km mee te lopen. Tijdens het opzetten van de drinkpost trokken en zeer dreigende donkere wolken over ons heen. En jawel, grrrr met een fikse hagelbui als gevolg (zat ik eens ff lekker droog in de auto ). De blauwe stoet maRRathonlopers had onderweg alle jaargetijden al getrotseerd, hagel, sneeuw, regen, wind en zon. Het veroberen van al het lekkers zoals koffie, thee, cola, sportdrank, water, repen, sinaasappels en banaan kostte hen dan ook geen enkele moeite. Alles op en leeg en nu mocht ik mee voor het laatste deel van de maRRathon. Hé twee maal kwam mijn auto voorbij gereden zonder mij erin. Kwam dat ff goed uit dat de chauffeur van Marcel zich had afgemeld . Zo en wat heb ik genoten van die 15 km met maar 1 seizoen… droog. Met zijn allen over de finish, waar wij ook nog eens een orginele medaille kregen omgehangen. Hosternokke wat was het tot in de puntjes goed georganiseerd. Dit kun je wel aan RR overlaten. Ik had dit alles niet willen missen. Ook het verzorgen van de drinkposten was een feestje op zich, leuk om het eens van die kant mee te maken  Running Ronald, Miranda, Michelle en Wouter het was TOP.. bedankt voor het toffe hardloopfeest.

Klik hier voor de foto’s van Marcel

Klik hier voor de foto’s van Raymond

Klik hier voor de foto’s van Fabiola

Het is weer zover ;-)

De trainingen opweg naar de marathon in Rotterdam worden weer met veel plezier uitgevoerd. Zo sloot ik afgelopen zondag voor het vierde achtereenvolgende jaar aan bij C.A.V. Energie  in Barendrecht. Ondertussen voel ik mij hier kind aan huis, het is dan ook altijd weer prettig “thuiskomen” wanneer ik de duurlopen bij de 32 groep aansluit. Even voor de duidelijkheid… de 32 groep loopt 6’24″ min per km, oftewel 32 minuten over 5 km. Ook dit jaar werd deze groep weer gehaast door Gudy en Jos en met dit tempo kan er prima gekletst worden.  Trainer-coach Kok had de trainingslopen samen met de vrijwilligers weer prima verzorgd. Elke tempogroep heeft zijn eigen fietsers (waaronder coach Hans) en er waren 3 drinkposten onderweg met sportdrank, water en nog wat voer. Na 20 km stond er in mijn schema dat ik de laatste 5 km in Marathon Tempo mocht afleggen. Gudy gaf een paar van haar pupillen opdracht met mij mee te gaan. En zo werd er dus de laatste 5 km in gemiddeld 5’36 min/km gelopen met een groepje van 5 lopers. Het mag duidelijk zijn dat ik 12 februari weer aansluit voor 28 kilometer.

Gisteravond heb ik de kou getrotseerd door hardlopend naar de atletiekbaan te uhhh brrrrrrr-een. Twee paar handschoenen, buff op mijn hoofd, buff rond mijn nek, 3 lagen bovenkleding en een gewatteerde trainingsbroek (wintertight is foetsie?). Met de wind in de rug was het lopen goed te doen. Op de baan stond er toch aardig wat zeer koude zeeuwse wind . Ademen ging moeilijk dus mijn tempo was- en voelde niet optimaal. Na een ruime 1,5 uur buiten was het ondanks de versnellingen van 400 meter toch moeilijk om mijzelf warm te blijven lopen. Een lift in een warme auto naar huis sloeg ik dan ook niet af. In de auto zag ik dat het -7 graden was, echt brrrr.

In de nieuwsbrief van ProRun las ik trouwens goede tips over kledingadvies bij guur- en koudweer.

Loopje van Peet

regen ???

Zondag 22 januari stond er een heel gezellig blogger-/tweeploopje in mijn schema. Het loopje van Petra. Verzamelplaats was in het mooie sportcomplex in Hoenderdaal Driebergen. Precies om 11.00 uur was de groep compleet met Kitty,  Jolanda, Maurice op de MTB voor wat fotoshoots, Leo, Sylvia, Alvin, Marco, Jeffrey,  John en Ans. Samen met Erik had Petra een mooi parcours uitgestippeld over de drassige,  modderige, zanderige, blubberige Utrechtse Heuvelrug. Onder het genot van gezellig gebabbel, een rustig tempo, 2 gelletjes en een bidon water vlogen de kilometers voorbij. Het was genieten in de bossen van Utrecht, de kuitblessure is voltooid verleden tijd. Na 25 km en wat extra rondjes op de parkeerplaats konden we heerlijk onder een warme douche, althans … die douche liet (in mijn geval) even op zich wachten #kluis met cijfercode ;-). Met de hele groep heerlijk aan de lunch als mooie afsluiter van deze super gezellige loop. Petra bedankt voor de prima georganiseerde kilometers voor, na en tijdens.

Oe ist noe ?

Hoe het nu is ? Het gaat goed. De kuit is hersteld zodoende ben ik begonnen met mijn schema voor mijn 4e marathon in Rotterdam. Er gaat weer 4 x in de week getraind worden en het indoor cycling houd ik er ook nog ff in. Dat betekent dat er op dinsdagmiddag een intervaltraining plaats vindt en ‘s avonds nog een klein uurtje op de body bike wordt afgelegd. Mijn abonnement is namelijk nog niet afgelopen (lekker zeeuws ). Ook is er op donderdagavond alweer 2 x op de atletiekbaan getraind. De 5 km heen naar de baan en de 5 km terug naar huis worden nu nog gefietst maar zullen binnenkort als vanouds weer hardlopend afgelegd worden. Op de baan was duidelijk te merken dat ik al een week of acht geen intervaltrainingen heb gelopen. Hosternokke dat is zwoegen, na afloop bin k zo haar as beuter maar er zit werempelienge voorûûthang in .

Omdat het lopen weer prima gaat staan er gezellige weblog-/twitterloopjes op het programma.
Zondag 22 januari a.s. neem ik deel aan het loopje van Petra in Driebergen, 25 kilometer op onbekend terrein.
Zondag 19 februari ga ik voor 15 km mee met de maRRathon in Alpen a/d Rijn bij Running Ronald.
En op zondag 26 februari loop ik met Tiny mee voor 30 km in Uden. Dit wordt alweer mijn 5e loop in het mooie Uden.

Mijn (voorlopige) doelen ….

15 april Marathon Rotterdam

2 juni de Halve van Renesse

6 oktober Zeeland Marathon

En zo ist noe !

Start to run (again)

Zoals de titel het zegt, ik voel mij op dit moment een beginnende loper …. maar…. beter wat als helemaal niets. In totaal is er nu 4 x gelopen. De eerste keer was het maar 10 x 1 minuut met 1 min. wandelen als pauze. Yep … dat zeg ik, een start to runner. De 4e x dat ik mocht rennen bestond uit 8 x 3 min. en 2 x 5 min. met een pauze van alweer die ene minuut. Zonder de Herzog Compressie Tubes durf ik de deur niet meer uit maar heb dan ook geen last van de kuit en dat is nu juist waar het om gaat. Rustig opbouwen en dan kom ik er vast weer wel. Voorlopig blijf ik naast het hardloopopbouwschema ook 1 x per week indoor cyclen en ga ik mij met kerst eens wagen aan een echte georganiseerde MTB Toertocht door de Brabantse bossen. Jingle Bell fietsbel … ik wens iedereen hele fijne feestdagen.

Je moet wat … het vervolg

Vrijdag was (zoals het er nu naar uitziet) mijn laatste bezoek aan de fysio i.v.m. met de spiercontractuur. De kuitspier voelt soepel(er) aan maar hij raadde mij aan om nog 1 week rust te nemen om terugval te voorkomen. En hier leg ik mij maar weer bij neer, er zit niets anders op. Volgende week dus de hardloopschoenen weer aan om wat hardloopmeters te maken… YES. Kilometers zullen het voorlopig niet zijn want het advies is ook … heel rustig opbouwen. Dat worden dus schema’s die bestaan uit minuutjes.
Om mijn conditie op peil te houden maar weer een tochtje op de ATB… je moet wat. Trouwens het indoor-cycling is ook een prima alternatief voor hardlopen. Er komen termen als running, sprint, jump en climbing voorbij… en dat wil je als hardloper maar al te graag horen, al betreft het hier actie’s op een stationere fiets. Maar goed, na deze intervaltraining ben ik minimaal 1 liter vocht kwijt en zijn de benen behoorlijk leeg…. goede training dus… als je wat moet.
Vandaag wilde ik weer eens wat buitenlucht opsnuiven. De 41 fietskilometers van vorige week langs de zeeuwse weilanden waren mij goed bevallen maar vandaag geen schapenluchten, zeeuwse zeelucht was mijn doel. Het zag er dreigend uit toen ik vertrok, na 10 km hingen er donkere wolken boven mij toen ik over de zeedijk langs de Westerschelde fietste.

oeps, een regenbui ??

Maar het bleef droog en warempel een aantal kilometers verderop kwam de zon door. Hosternokke wat was dit genieten. Zon, zee, strand, duinen en wind… veel wind en nog tegen ook. Stampen op de pedalen, het kon me niets schelen, ik was buiten en ik was in actie… heerlijk.  Onderlangs de duinen vlogen de kilometers voorbij. Nee niet kijken naar de hardlopers, hoofd wegdraaien … “dit wil ik niet zien” . Van Vlissingen naar Zoutelande, stukje kustmarathon parcours, door naar Westkapelle, Domburg, en dwars door Walcheren weer naar huis. Na 55 km stapte ik van de fiets af… tevreden.
Zie hier het mooie zonnige zeeuwse toertochtje met lekker veel wind.

I love Zeeland x

Je moet wat

De komende weken is het even niet Curly is running maar meer iets in de trend van Curly is ATB-ing… tja …  je moet wat. De laatste keer dat ik liep was 3 november en toen liep ik mijn kuit  vast… spiercontractuur. Na een week rust mocht ik van de fysiotherapeut weer wat kilometers maken. Dit ging op zaterdag met een rustige 3 kilometer en op zondag met een voorzichtige 5 km best goed. Dinsdag weer de hardloopschoenen aan maar helaas……. na 2 kilometer begon de kuitspier weer flink te verkrampen … #%&@$. De volgende dag kon ik alweer bij de fysio terecht. Yep… hij zat weer helemaal vast. Spier werd door de fysio weer vakkundig losgemaakt en 2 weken volledig hardlooprust vond hij een goed plan. En tja… hoe raak je dan je energie kwijt ?? In de schuur stond nog een “oude” ATB. Klikpedalen eraf en “gewone”pedalen erop want ja ja ik ben tenslotte een hardloper, wil wel fietsen maar dan wel met hardloopschoenen aan . Met Jaco, de ervaren fietser en parcourskenner naar Westenschouwen om daar een prachtig ATBparcours te rijden. En dat ging eigenlijk best wel lekker. Kan (nog) niet spreken van een virus maar dinsdagavond sluit ik mij aan bij een groepsles indoor cycling … want … je moet wat. Volgende week nog maar eens een rondje door de bossen van Westenschouwen, met de hardloopschoenen op de ATB.

Contracdinges

Helaas, er mag zeker 1 week niet worden gerend. Afgelopen donderdag schoot het tijdens een versnelling in mijn kuit. Nog geprobeerd een stukje te dribbelen maar de pijn bleef. Door een gezellig vriendinnen uitje kwam ik aan 2 dagen rust. Het voelde na 1 dag weer goed, ook na een dag flink shopkilometers te hebben gemaakt. Dus zondag de stoute hardloopschoenen weer aan en opweg voor 32 km in voorbereiding op de marathon in Spijkenisse. Hosternokke, na 300 meter kwam het trekkende gevoel alweer terug in de kuitspier, dribbelend weer huiswaarts gegaan. Maandagochtend vroeg Fysio Motion gebeld waar ik diezelfde middag al terecht kon. Na wat kneed-, duw- en standwerk kwam hij tot de conclusie dat het om een spiercontractuur gaat. Oftewel een samentrekking van de spier die in dit geval aangespannen blijft staan. Er staat dus constante spanning op de spier, een soort van verkramping. Helaas kan ik zelf niets doen om het herstel te bespoedigen. Door een paar maal per week de spier goed los te laten maken door de fysio hoop ik zo snel mogelijk te herstellen.

Voor deze contracdinges heb ik nog wel heerlijk gelopen in Etten-Leur. Voor de derde maal koos ik voor de halve van Marathon Brabant. Samen met Gudy ging ik op pad. Eerst ruim een kilometer ingelopen want ook Gudy is opweg naar de marathon in Spijkenisse. De laatste keer dat we samen in Leiden starten liep het heel anders af maar deze keer besloot ik de volle 21,1 km bij haar te blijven. We gingen in op pad voor 5’12″ min/km, helaas moesten we na een kilometer of 8 het tempo iets laten zakken. Maar wat was het weer genieten van de mooie omgeving en de gezelligheid langs het parcours. In 1.53 renden we hand in hand over de finish na 21,1 waanzinnig heerlijke kilometers. Na afloop liepen we om wat extra kilometers te maken nog 4 km uit, dit ging niet zo snel meer maar …het zijn de kilometers die tellen.
Hopelijk mag/kan ik weer snel gaan genieten op de hardloopschoenen.

Gudy nogmaals bedankt voor de gezellige kilometers voor-, tijdens- en na de halve.

Gudy en ik in de laatste kilometers (foto: RunningHans.nl)

Kustmarathon 2011

Met de bus vertrek ik vanuit Zoutelande naar Burg waar zoals ieder jaar de start van de kustmarathon zal plaats vinden. In de sporthal zie ik o.a. Richard, Claudia, Kees, John, Tiny, Rik, Ilonka maar ook Gerard en Ton van C.A.V. Energie. Hij vertelt mij dat hij vandaag met mij mee gaat lopen voor een hele rustige marathon. Dit is een zeer welkom “voorstel” omdat ik weet dat Ton heel vlak kan lopen met zijn haaservaringen waaronder deze. Ook John sluit zich bij ons aan. Het is in elk geval niet uuverig oftewel koud, pjooeehh… niet echt een temperatuur die je verwacht op 1 oktober, het is voor 12.00 uur al minimaal 23 graden. Spanning in het startvak voor we worden weggebimbamd door de klok van de kareke. De eerste kilometers is het oppassen in de hardloopmassa,  Ton houdt er flink de rem op zodat wij ons niet mee laten sleuren in het voor ons te snelle tempo. We worden flink aangemoedigd door rijen supporters… fantastisch. We gaan het bos van Schouwen in, mooie paadjes in de schaduw. Het strand over richting de Pijlerdam waar zich de eerste drinkpost al aandient. Op de pijlerdam vliegen de kilometers voorbij al kletsend over marathons met Ton en John. Het kleine beetje wind wat er staat blaast koeltjes vanuit zee in ons gezicht… dit loopt lekker. Ton die de kilometers scherp in de gaten houdt begeleidt ons voorbij de eerste hardlopendewandelaars. Bij drinkpost 2 pak ik 2 bekers water, heel veel in één keer drinken is vandaag geen probleem. Snel weer 1 hand vrij voor een 3e beker die ik leeg kiep in mijn nek. Voorbij de Neeltje Jans Sluis staat coach Hans met een grote fles water. Ik drink snel een paar slokken, elke druppel is vandaag meer dan welkom. Vanaf de Pijlerdam lopen we over het snipperpad richting de Veerse Dam. Op de Banjaarddijk staat een fluitende Petra met Maurice en Erik ons aan te moedigen. Dit geeft weer extra energie opweg richting Vrouwenpolder. Op de dijk bij Vrouwenpolder mijn tweede Isogel van Jaco. Voor we het strand opgaan nog een drinkpost en een enthousiaste menigte die ons aanmoedigd waaronder mijn ouders (weer een extra boost). Op het strand geeft John aan zijn tempo iets te verhogen. De 21 km op het strand kom ik o.a. met Ton door in 2:10:26 (zie dit filmpje). Bij de strandaf-/opgang in Oostkapelle krijg ik een flesje water van een collega. Dribbelend gaan we de strandovergang op en weer af het bos in. Heel even maar is het genieten we van de schaduw. Hier staat Jaco met een volgende Isogel en een verse bidon lift-off toverdrank van HerbaPetra. Opstops voel ik toch een dip opkomen. “Loop maar door” roep ik naar Ton. Maar nee… die blijft bij mij. Voor Ton is het een training want hij loopt over 5 weken de NYC marathon, de bofkont. Ik voel wat kerremelkseblompap in de benen maar na een kilometertje gaat het wel weer en we pakken het tempo (voorzover dat mogelijk is met ondertussen 25 graden) weer op. Bij kilometerpunt 29 voor Domburg beginnen mijn ingewanden te protesteren. “Nu moet je echt doorgaan hoor Ton”. En zo loop ik verder alleen (met 1161 hardlopers) mijn kilometers. De Hoge Hill op langs mijn baantrainingsmaatje Anda die vandaag voor parcourswachter speelt. Weer een drinkpost met koude bouillon, klinkt goor maar zal wel goed zijn en gooi het naar binnen. Na Domburg krijg ik op de één of andere manier weer een boost … hoed hank is hewonnen en begin ik mijn inhaalrace. Het profijt haal ik uit de rustige start dankzij Ton. Ook al ligt mijn tempo niet hoog, de hardlopendewandelaars haal ik sowieso allemaal in. Ik ga de Zeedijk over richting Westkapelle, hier staat coach Hans met een Isogelletje en nog een paar slokken water. Water, water en nog eens water, drinken, koelen, drinken, koelen het is zo hloei-endig-ie-et, water is mijn redding voor vandaag. De organisatie heeft na Domburg de drinkposten verhoogd naar elke 2,5 km i.p.v. elke 5 km, top geregeld. Bij Westkapelle ga ik de trap op en vervolgens de laatste pittige duinen in. Net voor Zoutelande word ik weer aangemoedigd door Petra, Maurice, Erik en Jaco. Ik geniet… echt hoor … ondanks de warmte jikkemiene, koeke mee ‘n draaiomme. Hosternokke wat is dit toch een prachtig parcours… een heerlijke thuiswedstrijd met vele bekenden die mij steunen en aanmoedigen. Nog een kleine 2 kilometers mulzand op het strand bij Zoutelande voor ik de boulevard op mag richting finish. Het maakt mij niet meer uit, bin dr biena, ik probeer te blijven dribbelen aangemoedigd door de badgasten. Ik krijg nog een flesje water aangereikt van Miranda, nog één van mijn baantrainingsmaatjes. Het strand af de boulevard van Zoutelande op. Wat een publiek, kippenvel. Ik zie de hoop finish links beneden al liggen. Ik mag nog een lusje en draai dan linksom de Langstraat in. In volnbak ga ik de finish over in 4:43:06. Ook deze kustmarathon had ik hlad nie willen missen. In 2009 beleefde ik het kustmarathon avontuur met windkracht 8. In 2010 was het voor mij een kustmarathon met maagkramp. 2011 was het de warmste kustmarathon ooit. Wat gaat het worden in 2012 ?? Sneeuw ?? Wat het ook gaat worden…. ik wil er bij zijn. ‘K bin stikke hroôs da’k bin gefienest.

“Kijk ze eens lachen, kijk ze eens genieten” (finish filmpje).

Klein loopdipje ??

Afgelopen zondag stond er 20 km in mijn schema. 2 km inlopen, vervolgens 16 km in tempo 5’35″ en daarna 2 km uitlopen. Het was heerlijk stil in de B-wegen richting Ritthem. De benen waren goed dus het tempo ging prima. Maar bij kilometerpunt 11 zakte de motivatie naar 0,0. Elke keer zocht ik een uitvlucht om te stoppen. Foto van de schapen, even wat drinken, foto op de dijk … wat bevindt zich achter de dijk ??
Genoeg getut ….dit was mijn laatste (beetje) lange duurloop opweg naar de kustmarathon dus kom op, tempo … en die 20 kilometer volmaken. Het ging niet van harte, ik kon niet echt genieten van het lopen langs de Westerschelde,  maar oké, het beoogde tempo gehaald, voldaan thuisgekomen en de rest van de zondag heerlijk geluierd. Zie hier de prachtige route.

Verder gaan de trainingen geheel naar wens. Op donderdag is er al tweemaal op de nieuwe atletiekbaan van Dynamica getraind in Sportpark Vrijburg. Een drukte van jewelste.  Het eerste halfuur rennen er heel veel groepen door-, achter- en met elkaar hun rondjes, maar om 20.00 uur zijn wij de enige en laatste groep op de tartanbaan. De drukte is niet zo vreemd want ooit zijn de Vlissingse en Middelburgse atletiekverenging gefuseerd maar waren er na de fusie nog wel 2 aparte atletiekbanen. De komst van één nieuwe baan is dan ook zeer welkom. De nieuwe baan bevindt zich tussen Middelburg en Vlissingen  …. tja .. eerlijk is eerlijk . Dit betekent voor mij 1 kilometer verder van huis. Dat is dus 5 kilometer inlopen naar de baantraining en 5 kilometer uitlopen opweg naar huis. En zo kom ik op donderdagavond aan trainingen van 16 tot 18 kilometer. Daar word je sterk van (zeggen ze).