Met de bus vertrek ik vanuit Zoutelande naar Burg waar zoals ieder jaar de start van de kustmarathon zal plaats vinden. In de sporthal zie ik o.a. Richard, Claudia, Kees, John, Tiny, Rik, Ilonka maar ook Gerard en Ton van C.A.V. Energie. Hij vertelt mij dat hij vandaag met mij mee gaat lopen voor een hele rustige marathon. Dit is een zeer welkom “voorstel” omdat ik weet dat Ton heel vlak kan lopen met zijn haaservaringen waaronder deze. Ook John sluit zich bij ons aan. Het is in elk geval niet uuverig oftewel koud, pjooeehh… niet echt een temperatuur die je verwacht op 1 oktober, het is voor 12.00 uur al minimaal 23 graden. Spanning in het startvak voor we worden weggebimbamd door de klok van de kareke. De eerste kilometers is het oppassen in de hardloopmassa, Ton houdt er flink de rem op zodat wij ons niet mee laten sleuren in het voor ons te snelle tempo. We worden flink aangemoedigd door rijen supporters… fantastisch. We gaan het bos van Schouwen in, mooie paadjes in de schaduw. Het strand over richting de Pijlerdam waar zich de eerste drinkpost al aandient. Op de pijlerdam vliegen de kilometers voorbij al kletsend over marathons met Ton en John. 
Het kleine beetje wind wat er staat blaast koeltjes vanuit zee in ons gezicht… dit loopt lekker. Ton die de kilometers scherp in de gaten houdt begeleidt ons voorbij de eerste hardlopendewandelaars. Bij drinkpost 2 pak ik 2 bekers water, heel veel in één keer drinken is vandaag geen probleem. Snel weer 1 hand vrij voor een 3e beker die ik leeg kiep in mijn nek. Voorbij de Neeltje Jans Sluis staat coach Hans met een grote fles water. Ik drink snel een paar slokken, elke druppel is vandaag meer dan welkom. Vanaf de Pijlerdam lopen we over het snipperpad richting de Veerse Dam. Op de Banjaarddijk staat een fluitende Petra met Maurice en Erik ons aan te moedigen. Dit geeft weer extra energie opweg richting Vrouwenpolder. Op de dijk bij Vrouwenpolder mijn tweede Isogel van Jaco. Voor we het strand opgaan nog een drinkpost en een enthousiaste menigte die ons aanmoedigd waaronder mijn ouders (weer een extra boost). Op het strand geeft John aan zijn tempo iets te verhogen. De 21 km op het strand kom ik o.a. met Ton door in 2:10:26 (zie dit filmpje). Bij de strandaf-/opgang in Oostkapelle krijg ik een flesje water van een collega. Dribbelend gaan we de strandovergang op en weer af het bos in. Heel even maar is het genieten we van de schaduw. Hier staat Jaco met een volgende Isogel en een verse bidon lift-off toverdrank van HerbaPetra. Opstops voel ik toch een dip opkomen. “Loop maar door” roep ik naar Ton. Maar nee… die blijft bij mij. Voor Ton is het een training want hij loopt over 5 weken de NYC marathon, de bofkont. Ik voel wat kerremelkseblompap in de benen maar na een kilometertje gaat het wel weer en we pakken het tempo (voorzover dat mogelijk is met ondertussen 25 graden) weer op. Bij kilometerpunt 29 voor Domburg beginnen mijn ingewanden te protesteren. “Nu moet je echt doorgaan hoor Ton”. En zo loop ik verder alleen (met 1161 hardlopers) mijn kilometers. De Hoge Hill op langs mijn baantrainingsmaatje Anda die vandaag voor parcourswachter speelt. Weer een drinkpost met koude bouillon, klinkt goor maar zal wel goed zijn en gooi het naar binnen. Na Domburg krijg ik op de één of andere manier weer een boost … hoed hank is hewonnen en begin ik mijn inhaalrace. Het profijt haal ik uit de rustige start dankzij Ton. Ook al ligt mijn tempo niet hoog, de hardlopendewandelaars haal ik sowieso allemaal in. Ik ga de Zeedijk over richting Westkapelle, hier staat coach Hans met een Isogelletje en nog een paar slokken water. Water, water en nog eens water, drinken, koelen, drinken, koelen het is zo hloei-endig-ie-et, water is mijn redding voor vandaag. De organisatie heeft na Domburg de drinkposten verhoogd naar elke 2,5 km i.p.v. elke 5 km, top geregeld. Bij Westkapelle ga ik de trap op en vervolgens de laatste pittige duinen in. Net voor Zoutelande word ik weer aangemoedigd door Petra, Maurice, Erik en Jaco. Ik geniet… echt hoor … ondanks de warmte jikkemiene, koeke mee ‘n draaiomme. Hosternokke wat is dit toch een prachtig parcours… een heerlijke thuiswedstrijd met vele bekenden die mij steunen en aanmoedigen. Nog een kleine 2 kilometers mulzand op het strand bij Zoutelande voor ik de boulevard op mag richting finish. Het maakt mij niet meer uit, bin dr biena, ik probeer te blijven dribbelen aangemoedigd door de badgasten. Ik krijg nog een flesje water aangereikt van Miranda, nog één van mijn baantrainingsmaatjes. Het strand af de boulevard van Zoutelande op. Wat een publiek, kippenvel. Ik zie de hoop finish links beneden al liggen. Ik mag nog een lusje en draai dan linksom de Langstraat in. In volnbak ga ik de finish over in 4:43:06. Ook deze kustmarathon had ik hlad nie willen missen. In 2009 beleefde ik het kustmarathon avontuur met windkracht 8. In 2010 was het voor mij een kustmarathon met maagkramp. 2011 was het de warmste kustmarathon ooit. Wat gaat het worden in 2012 ?? Sneeuw ?? Wat het ook gaat worden…. ik wil er bij zijn. ‘K bin stikke hroôs da’k bin gefienest.
“Kijk ze eens lachen, kijk ze eens genieten” (finish filmpje).
???
). Ook is er op donderdagavond alweer 2 x op de atletiekbaan getraind. De 5 km heen naar de baan en de 5 km terug naar huis worden nu nog gefietst maar zullen binnenkort als vanouds weer hardlopend afgelegd worden. Op de baan was duidelijk te merken dat ik al een week of acht geen intervaltrainingen heb gelopen. Hosternokke dat is zwoegen, na afloop bin k zo haar as beuter maar er zit werempelienge voorûûthang in 
