Twitwheelrun in Uden

Opweg naar de zeeuwse kustmarathon stond er zondag 21 augustus een duurloop van 30 km in het schema. Kwam dat even goed uit, die twitwheelrun die bij Tiny in Uden zou plaatsvinden. Lopen voor een goed doel, daar wil ik bij zijn.
Voor dag en dauw vertrok ik met de auto naar het openhuis van Sjan en Tiny. Als dank had ik zeeuwse bolussen en donkere luchten meegenomen. Het was nog even wachten op Kitty zodat zij Tiny kon helpen deze uit te pakken. Eenmaal uitgepakt vlogen de donders en bliksems rond onze oren. Richting de parkeerplaats aan de rand van het bos de ruitenwissers op volle toeren. Nog even wachten met uitstappen leek ons wel verstandig. Leatitia, John, Rik en Jaccomijn waren ook al gearriveerd. Als een donderslag bij heldere hemel werd de lucht helder blauw.
Tijd om met zeven hardlopers te vertrekken door het prachtige Udense bos.
Over de heuvels, modderpaden en mulzand gingen we helemaal los.
Na bijna 15 droge kilometers gingen we bij de parkeerplaats (het rustpunt) aan de waterfles.
Hardloopster Jacomien ging voor het halve parcours – toen waren er nog zes.
Maar hardloper Gerard sloot zich bij ons aan voor de tweede helft van het parcours over Udense bospaden en wegen – dus waren we weer met zeven.
Hardloper Kitty gaf aan na een kilometer of achttien “ik houd het ff voor gezien, mijn maag protesteert zo heftig  ik luister naar mijn lichaam”, dat is een wijze les. Toen waren we weer met – zes.
Zes hardlopers liepen in de felle zon te zweten met 30 graden en werden drijf,
Gerard kreeg het zwaar met zijn ademhaling – toen waren er nog vijf.
Vijf hardlopers over een pittig parcours, balen .. mijn spijsverteringskanaal, wat een gemier,
de darmen in de knoei – toen waren er nog vier.
Vier hardlopers gingen voor een pittige lus en … het leek wel een parodie,
de hartslag van John die steeg tot ongekende hoogte – toen waren er nog drie.
Drie hardlopers, Rik en Letitia die gingen met bosgids Tiny mee,
de bikkels liepen naar de finish daar wachtte het feestcomité.

Leatitia, die samen met Tiny deze prachtige loop heeft georganiseerd, had heerlijke taart meegenomen. Na de smikkelpartij was het tijd om richting het openhuis van Tiny te rijden waar Kitty en ik ons nog even konden opfrissen. En dat was nodig, hosternokke wat hebben wij gezweten en wat was het pittig met de hoge temperatuur en de zeer hoge luchtvochtigheid. Neem aan dat dit de reden was waarom de meeste niet zo “makkelijk” liepen als anders. Na de broodjes, thee en/of koffie van Sjan was het weer tijd richting Zeeland te rijden.

Zie hier mijn garmingegevens.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s