Puzzelstukjes

Vallen de puzzelstukken dan toch in elkaar?

Opweg naar de marathon van Rotterdam werd de pijn in mijn voet/enkel heftiger. Na de gezellige 28 km trainingsloop bij C.A.V. Energie in Barendrecht besloot ik de huisarts maar eens te raadplegen nadat de fysio behandelingen en rust niet de oplossing bleken te zijn. Zij stuurde mij door voor een röntgenfoto. Volgens haar was er op de röntgenfoto een los botstukje te zien. ??? Door naar de orthopeed. “Nee geen los botstukje” was zijn conclusie maar kalkafzetting. Maar of dat de oorzaak was van mijn voet-/enkelklachten? Zo op het oog had ik ook een beenlengte verschil. “oh ja?”. Op advies van de sportarts ruim 15 maanden geleden, omdat hij dacht dat het iliotibialis frictiesyndroom ook werd veroorzaakt door beenlengte verschil, heb ik een rugscan laten maken bij Runners Lab Service in België. Er werd toen 3 mm verschil gemeten. Dat is amper een verschil dus dat hoefde niet gecompenseerd te worden. Door regelmatig de rug los te laten maken en het bekken recht te laten zetten door de fysio werden de klachten toen ook minder. Ditmaal op advies van de orthopeed een röntgenfoto laten maken om het beenlengte verschil nog eens te meten. En een MRI scan laten maken om “afwijkingen” uit te sluiten. En wat blijkt …. op de MRI gelukkig geen “afwijkingen” te zien maar op de röntgenfoto’s een beenlengte verschil van 1,5 cm. Ben eens even gaan googlen en vond dit ….

http://bit.ly/1gIPCRI

Dit deel is voor mij heel herkenbaar: er zijn aanwijzingen dat vanaf 1.5 cm beenlengteverschil er klachten kunnen komen. De klachten ontstaan vaak wanneer er een toename is in lichamelijke activiteiten zoals bij verandering in de training bij sporters. Eenzijdig zal er een toename in de belasting ontstaan van been, bekken en rug. Een bekend beeld bij hardlopers is het frictie of tractus iliotibialis syndroom, waarbij het spier-peesblad aan de zijkant van het boven been (lopend van bekkenkam tot onder de knie) geïrriteerd wordt en pijnklachten kan geven bij heup, bovenbeen of knie. De klachten ontstaan eerst vlak na het lopen zelf, later bij de start van het lopen, en nog later gedurende en na het lopen. https://curlyisrunning.wordpress.com/2012/11/13/wordt-er-nog-gelopen/ Een beenlengteverschil introduceert vaak een gedraaide stand in de heup, waardoor de voet bij het lopen anders belast gaat worden. Een aantal mensen zullen hierdoor voetklachten krijgen.

Zou ik dan toch al ruim 1,5 jaar lopen sukkelen door het beenlengte verschil? Hopelijk gaan de compensatie inlegzolen dit allemaal verhelpen en kan ik pijnloos weer kilometers maken…. heel veel kilometers maken :-).
Afbeelding

Wat ben ik aan het doen?

“Wat ben je aan het doen?” zoals je op facebook kunt vermelden. Hummm in mijn geval is het “wat ben ik (nog) NIET aan het doen”. Ben niet aan het hardlopen . Last van een onwillige kuitspier. Na een paar mooie duurlopen moest ik helaas tijdens één van de kustmarathon trainingen bij 14,4 kilometer uitstappen. De rechter kuit zat helemaal vast (ondanks de Herzog Tube Compressiekousen). Direct een afspraak gemaakt bij de fysio waar ik snel terecht kon. Niet alleen de kuit zat vast maar ook het spronggewricht. Spronggewricht en kuit zijn losgemaakt en afgelopen woensdag kreeg ik een dry needling behandeling (zoals ik die al eens in mijn bovenbeen heb gehad). Mijn ervaringen met dry needling zijn positief. Dus nu is het afwachten of ik na 3 dagen trouw oefeningen te hebben gedaan en 1,5 week rust weer kilometers mag gaan maken. Ik heb een startnummer voor de kustloop (halve marathon) volgende week, maar het mooist zou zijn om op 5 oktober mijn 10e marathon te kunnen lopen langs de mooie zeeuwse kust oftewel die mooie Zeeuwse Marathon. Ik hoop dat dit allemaal gaat lukken. Heb nu al 2 lange duurlopen gemist.

Vorig jaar zat het ook niet mee net 3 weken voor de start van de kustmarathon. Ben toen (ook) met een blessure gestart en met meer kilometers in de benen. Boven mijn eigen verwachting ben ik toen ook nog gefinisht. Helaas heeft het herstel mij toen wel bijna 5 maanden gekost. Dus of ik 5 oktober van start ga ??????

lange kuitspier

Wordt er nog gelopen?

Amper helaas… er wordt amper gelopen. Omdat ik de kustmarathon Zeeland was gestart met een blessure had ik mij voorgenomen 2 weken volledige rust te nemen. Ik liep namelijk al vanaf juni te sukkelen met een zeurend gevoel in mijn linkerbovenbeen. Na 2 weken trok ik de hardloopschoenen weer aan maar helaas. Het nare gevoel in mijn been was er niet beter op geworden. Contact opgenomen met Fysiotherapie en Training waar ik zeer spoedig terecht kon. Er werd, gezien mijn klachten, gedacht aan een slijmbeursontsteking in de heup. Maar eens 2 weken ontstekingsremmers slikken en oefeningen doen. Gelukkig mocht er wel 2 x per week worden gejogd 4 x 10 min. en dat is altijd nog beter als bij de pakken neer stil zitten. Helaas voelde ik weinig verbetering. Tijdens het lopen pijn in het heupgedeelte. Tijdens het zitten pijn in de knie. Dus weer terug naar de fysiotherapeut. Deze stuurde mij door naar de sportarts in Terneuzen.

En zo kwam ik vandaag bij Prosano terecht. Vragen-/klachtenlijst behandeld. Houding etc. gechecked en wat blijkt ….  het is een iliotibiaal band frictie syndroom. Wat dat is? Het wordt ook wel “lopersknie” genoemd. Bij mij is de peesband overbelast door mijn ongelijke beenlengte.
Ook benut ik tijdens het hardlopen mijn onderste buikspieren niet voldoende waardoor ik links iets “doorknik” met het bekken en er dus bij elke stap getrokken wordt aan de peesband.

Wat nu te doen? De sportarts heeft mij oefeningen meegegeven om vooral de onderste buikspieren te activeren. Ook heeft hij mij geadviseerd om meer aan loopscholing te gaan doen. Over 3 weken mag ik nog eens langskomen en kijken we of dit voldoende effect heeft. Ook zullen er nieuwe inlays gemaakt worden waarbij het beenlengte verschil wordt gecorrigeerd. Ik ben benieuwd.

Helaas moet ik hierdoor mijn doelen bijstellen. Geen Zevenheuvelenloop. Geen gezellige ’t is voor niks 30 km loop in Geldrop. En helaas zit de 60 km van Texel er in 2013 ook niet in voor mij.
Hoe was ook alweer de titel van mijn vorige weblogbericht ? Er zijn veel ergere dingen dan even “uit de running” zijn. Ook dit gaat weer goedkomen.

Start to run (again)

Zoals de titel het zegt, ik voel mij op dit moment een beginnende loper …. maar…. beter wat als helemaal niets. In totaal is er nu 4 x gelopen. De eerste keer was het maar 10 x 1 minuut met 1 min. wandelen als pauze. Yep … dat zeg ik, een start to runner. De 4e x dat ik mocht rennen bestond uit 8 x 3 min. en 2 x 5 min. met een pauze van alweer die ene minuut. Zonder de Herzog Compressie Tubes durf ik de deur niet meer uit maar heb dan ook geen last van de kuit en dat is nu juist waar het om gaat. Rustig opbouwen en dan kom ik er vast weer wel. Voorlopig blijf ik naast het hardloopopbouwschema ook 1 x per week indoor cyclen en ga ik mij met kerst eens wagen aan een echte georganiseerde MTB Toertocht door de Brabantse bossen. Jingle Bell fietsbel … ik wens iedereen hele fijne feestdagen.

Je moet wat … het vervolg

Vrijdag was (zoals het er nu naar uitziet) mijn laatste bezoek aan de fysio i.v.m. met de spiercontractuur. De kuitspier voelt soepel(er) aan maar hij raadde mij aan om nog 1 week rust te nemen om terugval te voorkomen. En hier leg ik mij maar weer bij neer, er zit niets anders op. Volgende week dus de hardloopschoenen weer aan om wat hardloopmeters te maken… YES. Kilometers zullen het voorlopig niet zijn want het advies is ook … heel rustig opbouwen. Dat worden dus schema’s die bestaan uit minuutjes.
Om mijn conditie op peil te houden maar weer een tochtje op de ATB… je moet wat. Trouwens het indoor-cycling is ook een prima alternatief voor hardlopen. Er komen termen als running, sprint, jump en climbing voorbij… en dat wil je als hardloper maar al te graag horen, al betreft het hier actie’s op een stationere fiets. Maar goed, na deze intervaltraining ben ik minimaal 1 liter vocht kwijt en zijn de benen behoorlijk leeg…. goede training dus… als je wat moet.
Vandaag wilde ik weer eens wat buitenlucht opsnuiven. De 41 fietskilometers van vorige week langs de zeeuwse weilanden waren mij goed bevallen maar vandaag geen schapenluchten, zeeuwse zeelucht was mijn doel. Het zag er dreigend uit toen ik vertrok, na 10 km hingen er donkere wolken boven mij toen ik over de zeedijk langs de Westerschelde fietste.

oeps, een regenbui ??

Maar het bleef droog en warempel een aantal kilometers verderop kwam de zon door. Hosternokke wat was dit genieten. Zon, zee, strand, duinen en wind… veel wind en nog tegen ook. Stampen op de pedalen, het kon me niets schelen, ik was buiten en ik was in actie… heerlijk.  Onderlangs de duinen vlogen de kilometers voorbij. Nee niet kijken naar de hardlopers, hoofd wegdraaien … “dit wil ik niet zien” ;-). Van Vlissingen naar Zoutelande, stukje kustmarathon parcours, door naar Westkapelle, Domburg, en dwars door Walcheren weer naar huis. Na 55 km stapte ik van de fiets af… tevreden.
Zie hier het mooie zonnige zeeuwse toertochtje met lekker veel wind.

I love Zeeland x

Je moet wat

De komende weken is het even niet Curly is running maar meer iets in de trend van Curly is ATB-ing… tja …  je moet wat. De laatste keer dat ik liep was 3 november en toen liep ik mijn kuit  vast… spiercontractuur. Na een week rust mocht ik van de fysiotherapeut weer wat kilometers maken. Dit ging op zaterdag met een rustige 3 kilometer en op zondag met een voorzichtige 5 km best goed. Dinsdag weer de hardloopschoenen aan maar helaas……. na 2 kilometer begon de kuitspier weer flink te verkrampen … #%&@$. De volgende dag kon ik alweer bij de fysio terecht. Yep… hij zat weer helemaal vast. Spier werd door de fysio weer vakkundig losgemaakt en 2 weken volledig hardlooprust vond hij een goed plan. En tja… hoe raak je dan je energie kwijt ?? In de schuur stond nog een “oude” ATB. Klikpedalen eraf en “gewone”pedalen erop want ja ja ik ben tenslotte een hardloper, wil wel fietsen maar dan wel met hardloopschoenen aan ;-). Met Jaco, de ervaren fietser en parcourskenner naar Westenschouwen om daar een prachtig ATBparcours te rijden. En dat ging eigenlijk best wel lekker. Kan (nog) niet spreken van een virus maar dinsdagavond sluit ik mij aan bij een groepsles indoor cycling … want … je moet wat. Volgende week nog maar eens een rondje door de bossen van Westenschouwen, met de hardloopschoenen op de ATB.

Contracdinges

Helaas, er mag zeker 1 week niet worden gerend. Afgelopen donderdag schoot het tijdens een versnelling in mijn kuit. Nog geprobeerd een stukje te dribbelen maar de pijn bleef. Door een gezellig vriendinnen uitje kwam ik aan 2 dagen rust. Het voelde na 1 dag weer goed, ook na een dag flink shopkilometers te hebben gemaakt. Dus zondag de stoute hardloopschoenen weer aan en opweg voor 32 km in voorbereiding op de marathon in Spijkenisse. Hosternokke, na 300 meter kwam het trekkende gevoel alweer terug in de kuitspier, dribbelend weer huiswaarts gegaan. Maandagochtend vroeg Fysio Motion gebeld waar ik diezelfde middag al terecht kon. Na wat kneed-, duw- en standwerk kwam hij tot de conclusie dat het om een spiercontractuur gaat. Oftewel een samentrekking van de spier die in dit geval aangespannen blijft staan. Er staat dus constante spanning op de spier, een soort van verkramping. Helaas kan ik zelf niets doen om het herstel te bespoedigen. Door een paar maal per week de spier goed los te laten maken door de fysio hoop ik zo snel mogelijk te herstellen.

Voor deze contracdinges heb ik nog wel heerlijk gelopen in Etten-Leur. Voor de derde maal koos ik voor de halve van Marathon Brabant. Samen met Gudy ging ik op pad. Eerst ruim een kilometer ingelopen want ook Gudy is opweg naar de marathon in Spijkenisse. De laatste keer dat we samen in Leiden starten liep het heel anders af maar deze keer besloot ik de volle 21,1 km bij haar te blijven. We gingen in op pad voor 5’12” min/km, helaas moesten we na een kilometer of 8 het tempo iets laten zakken. Maar wat was het weer genieten van de mooie omgeving en de gezelligheid langs het parcours. In 1.53 renden we hand in hand over de finish na 21,1 waanzinnig heerlijke kilometers. Na afloop liepen we om wat extra kilometers te maken nog 4 km uit, dit ging niet zo snel meer maar …het zijn de kilometers die tellen.
Hopelijk mag/kan ik weer snel gaan genieten op de hardloopschoenen.

Gudy nogmaals bedankt voor de gezellige kilometers voor-, tijdens- en na de halve.

Gudy en ik in de laatste kilometers (foto: RunningHans.nl)

Fysio service

Als eerste wil ik Weblogger Geert bedanken voor zijn donatie voor de actie die ik niet eens meer bij naam hoef te noemen. Toch nieuwsgierig ?? Lees hierover op de weblog van John, Petra, Hans, Marco, Ton, Aad en Maurice. Ook hebben weer 2 collega’s de sponsorlijst aangevuld. Anouk en Jet… ook jullie hartelijk bedankt voor jullie donatie. Op naar sponsorlijst nummer 3.

En als we het dan toch over loopactie voor een goed doel hebben… lees bij Leonie, Martine en Pieter over de fantastische Be More Ultra-Tour 2010. Van 24 tot en met 28 maart 2010 lopen Martine, Pieter en Léonie 250 kilometer dwars door Nederland en jij kunt met ze meelopen. De gehele opbrengst van de Be More Ultra-Tour wordt gebruikt om de kinderen van Mother of Peace in Illovo (Zuid-Afrika) een goede opleiding en daarmee een mooie toekomst te bieden. Op hun eigen Be More Ultra-Tour website vindt je alle informatie over de route, Be More, sponsoring, de lopers en het knallende benefietfeest ter afsluiting.

Wat het "to run or not to run??" betreft. Na het testloopje voelde het woensdag ongeveer zo (schat ik zo in). Een wat onverwachts heftige reactie op de rustig gelopen 8 kilometer van afgelopen dinsdag. Donderdagmiddag zoals afgesproken contact opgenomen met Mark van Fysio Motion. Ook hij was enigzins verbaasd. Een afspraak gemaakt voor vandaag. Om 19.00 uur kon ik bij hem terecht. Mijn reactie: "Weet je het zeker"… "dat is op vrijdagavond". Voor Mark geen enkel probleem. Had ik het woord service in mijn vorige blogje al genoemd ?? Kan het niet vaak genoeg zeggen. Wat een service van Fysio Motion.
De klachten tijdens- maar vooral ook die van na het lopen en die uit het verleden werden benoemd, beoordeeld en in een bepaald verband met elkaar gebracht. De stand van de benen werd nog eens goed onder de loep genomen. Om een heel lang verhaal kort te maken. Het hele rechterbeen zat niet alleen in het bekkengedeelte vast maar ook de knieschijfpees en de hiel (oude kwaal) waren verre van soepel. Met manuele therapie heeft Mark de vastzittende delen van het rechterbeen weer super soepel gemaakt. Dit weekend nog rust en dan mogen dinsdag de hardloopschoenen weer aan voor een rustig loopje. Ik ben benieuwd hoe het loopt met mijn zo goed als nieuwe gereviseerde been.

origami vouwen

Gisteren de behandeling bij de fysiotherapeut "ondergaan". Rond de onderste ruggewervels is het losgemaakt en het bekken is van slot gehaald. Dit door middel van vouwen, buigen en veel duw- en trekwerk. ’s Avonds voelde ik hier en daar een knak zonder napijn of zeurderig gevoel, wel een bijzondere gewaarwording. Het bewijs dat de het hier een daar allemaal wat soepeler draait is dat ik nu verder achterom kan kijken en toch rechtdoor kan blijven lopen 😉 en dat is makkelijk tijdens een wedstrijd. Kan ik bij de laatste 100 meter goed kijken wat er achter me loopt en ze niet de kans geven me in te halen ;-). Volgende week woensdag wanneer mijn lichaam hersteld is van de chineese vouwkunst staat er een vervolg behandeling in mijn agenda.

Na het origami vouwen van gisteren mocht er gewoon gelopen worden. Het werd 5,4 km in 30 min. De knie was wat gevoelig tijdens het lopen maar zeker niet pijnlijk. Eén van de drie spieren die samen de hamstring vormen heeft nog wat tijd nodig om te herstellen. Verder ging het prima, een wat gloeiend gevoel in de onderrug door al het kneed-, duw- en vouwwerk maar ik heb weer genoten. Voor donderdag staat er na 4 weken afwezigheid een baantraining bij Dynamica op het programma.

Fysio (en weer lekker lopen)

Vandaag bij de fysio geweest. Het goede nieuws is dat het geen overbelasting is. Het heeft niets met de marathon te maken. Mijn bekken is scheef (dit wist ik al jaren) daardoor is er ook lengte verschil in de benen. Mijn linkerdeel van mijn bekken is naar voren gekanteld. Mijn onderste ruggenwervels moeten dit dus compenseren. Op dit moment zit mijn linker deel van het bekken op slot. Dit kan gebeurd zijn door een misstap of een verkeerde beweging. Hierdoor wordt één van de drie spieren die samen de hamstring vormen, extra belast en geeft pijn aan de buitenkant van mijn knie. Na een aantal kilometers vindt de spier het wel mooi geweest en gaat protesteren ("ik kap ermee, zoek het verder lekker zelf uit") en vanaf dat moment begint dus de irritatie aan de buitenkant van mijn knie.

Dus de voorschriften van de fysiotherapeut zijn … lopen mag (pjoeehhh, wat een opluchting) maar tot aan de pijngrens. Waarbij voorlopig het lopen op een vlakke ondergrond (asfalt) een vereiste is. Op zand of een drassige/hobbelige ondergrond moet mijn lichaam nl. teveel corrigeren.
Zelf kan ik weinig doen, er zijn geen oefeningen voor. "De fysiotherapeut gaat het werk doen", dus het bekken losmaken doormiddel van duw- en trekwerk. Dit gaat a.s. maandag al gebeuren.

Na mijn (onnodige ?) rust vanaf afgelopen zondag, vanmiddag dus de hardloopschoenen weer aangetrokken. Wat stond er veel wind (windkracht 6). Maar vandaag had ik alleen maar wind mee ;-). Ik nam me voor niet overmoedig te worden en vond het na 5 kilometer wel weer mooi geweest. Ik wilde niet eens in de buurt komen van mijn pijngrens. Heerlijk om 30 minuten ontspannen te lopen tussen de regendruppels door. A.s. zondag ben ik dus van de partij bij de Meidoornloop, 7,5 kilometer mag geen problemen geven. Petra, tot zondag. En voor iedereen die dit weekend gaat (wedstrijd)lopen, heel veel succes en vooral plezier.