Marathon Rotterdam … het verhaal

15 april DE DAG van de Marathon Rotterdam. Voor de 4e maal zou ik hier starten. Zowel mijn 2e keer als 3e keer liep ik hier voor een goed doel. Vandaag had ik een ander doel.
Ik had het geluk dat Hans en Gudy mijn startnummer al hadden opgehaald, dat scheelde een hoop “gestress”  voor de wedstrijd. Ook dit jaar mocht ik weer bij de C.A.V. Energieleden omkleden op uitnodiging van Toon. Wat een luxe, parkeren voor de deur een paar 100 meter van start en finish. Gudy en ik hadden tijdens de trainingslopen besloten om samen te starten. We wilden allebei onder de 4 uur finishen.
Nog even snel naar het webloggers/tweeps ontmoetingspunt voor een fotoshoot waar ik o.a. Ronald, Richard, Pim, Yvonne, Ans, John, Frank, Kitty, Erik, Michel, Jan van C.A.V. Energie en andere tweeps/bloggers nog succes kon wensen met lopen/supporteren. Helaas was Pink Power Pearl maatje Petra al met haar haas Leo naar het startvak vertrokken.
En ook wij … op naar de startvakken. Hans mocht als supermarathonmaster starten in vak D …. ja ik schrijf starten.


Gudy, Jos en ik bij de start op 2.23 van de video

Gudy had een sticker voor startvak C weten te bemachtigen en zo ook Jos die van zijn werkgever een C vak startnr had gekregen. En dan sta je daar ineens, heeeeel dichtbij Lee…  en I walked zeker not alone. Wat een mensenmassa kwam er op gang na het startschot met een voor ons minimaal startverlies van 28 sec. “das nie vee eeh”.
Jos waren we na een paar kilometer voor ons al uit het oog verloren. Gudy en ik vonden 3 mannen in oranje shirts die zo ongeveer onze 5’35” min/km liepen. We bleven er een tijd achter hangen. Het tempo voelde goed, heerlijk in de runnersflow voelde ik een tikje op mijn schouder. Het was John, we spraken elkaar wat bemoedigende woorden toe en John vervolgde zijn weg. Nog geen kilometer later hoorde ik “kom op Jacq.” dat waren de woorden van Ruud die er een lekker tempo op na hield. De daarop volgende stem achter mij was van Kees die opweg was naar een vet PR. “Hé we zagen je krullen al van ver” hoorde ik ineens …John en John die allebei een toptijd hebben gelopen. En tenslotte kwam ook Jan ons voorbij die een marathon debutant aan het hazen was. Ook bij de prima georganiseerde drinkposten hielden we de oranje mannen goed in het oog. Op een gegeven moment liepen ze toch iets boven ons beoogde tempo dus we besloten ze te laten gaan. Hé wat zag ik daar .. een zeeuwse vlag met daaronder voor mij onbekende zeeuwen, hoe is het mogelijk. “Zeeland” riep ik en vanaf dat moment zou ik de vlag nog 3 maal tegenkomen, zeer motiverend. Vanaf het 18 km punt werden Gudy en ik vergezeld door een voor mij bekende fietser, Jaco zou ons tot de finish per fiets begeleiden. Net na het 20 km punt was ik Gudy ineens kwijt? Nog een aantal keer achterom gekeken maar helaas geen Gudy. Mijn tempo zakte naar 5’45” min/km. Hosternokke, wat nu? Ik besloot om weer aan te zetten en mijn tempo van 5’35” min/km weer op te pakken. De Erasmusbrug op liep ik Jan in de rug, ik besloot op dit punt om een stukje achter zijn rug te schuilen voor het Rotterdamse briesje van kracht 4. Brug af liet ik mij lekker “rollen”. Het voelde nog steeds allemaal prima zeer zeker ook dankzij het waanzinnig enthousiaste publiek… “hé krullenbol kom op hè”. Ik kon het tempo goed vlak houden, goh.. dat was mij tijdens de trainingen nog niet gelukt maar nu ging ik ervoor. Op 28 km werd ik gespot door Maurice die een paar plaatjes van mij schoot en ik hoorde Tiny nog wat bemoedigends roepen. Op naar het Kralingsebos, want op het 33 km punt staan altijd leden van C.A.V. Energie waaronder trainer/coach Kok en Ton die mij een Isogel had beloofd. Ook weer leuk om naar uit te kijken. Maar voor ik het Kralingsebos in ging liep ik alweer langs een zeeuwse vlag met deze keer wel een bekende zeeuwse loopster… “curly zet hem op”. Het gelletje van Ton was gelletje nr 4 en dankzij de gelletjes voelde het nog steeds prima (denk ik). Het bos uit was het echt kilometers aftellen. Bij kilometer 38 en 39 begonnen de benen een beetje pijn te doen. Niet aan denken en doorlopen. Jaco sprak mij vanaf de fiets nog steeds bemoedigend toe… zei ik sprak? Hij brulde mij oorverdovend naar de finish. Op naar een PR… das nog a hlad …. de kubuswoningen onderdoor waar ik nog even flink aangemoedigd werd door Pim en Yvonne. Op naar de finish. Hosterdehosternokke, kippenvel op het moment dat ik de finishboog zag en de toeschouwers hoorde gillen, schreeuwen, juichen. Ik stopte de garmin op 3.57.08 en laat dat nu ook precies mijn nettotijd zijn 😉
In het finishvak nog even gesproken met Barry die een prachtige 1e marathon liep en met Twitia. En wat liepen er veel tweeps/bloggers een prachtige marathon vandaag, lees ook hun verhaal #linklinklink.

Foto’s met dank aan o.a. Maurice… zie hier zijn complete album.

Advertenties

Een PR in Dordt

Mijn tijd van 49’55” op de 10 km stond al van 2009, hoogste tijd dus om deze te verbeteren.  Coach/haas Hans raadde mij aan om het eens in Dordrecht te proberen, dan kon ik mooi samen met Gudy starten en kon hij ons aanmoedigen (en dat heeft geholpen). Met de vele kilometers in de benen opweg naar de marathon van Rotterdam zou ik wel eens een voor mij snelle tijd neer kunnen zetten op dit mooie maar ook weer niet hele snelle parcours. Na een uurtje rijden stond ik op de grote parkeerplaats van de atletiek verenigingen Parthenon en Hercules. Op twitter had ik gelezen dat ook John en Ans hier zouden lopen. Als verrassing kwam Richard ons succes wensen vlak voor start (ook dat heeft geholpen). Na gezellige weerzien met bovengenoemde lopers en supporters werd er door Gudy en mij 3 maal een rondje baan ingelopen (en dat heeft geholpen). Daarna op naar start. Er werd gestart onder het viaduct. *knal* weg in tempo 4’55”. Inhalen over stoeprandjes, bermpjes, de benen voelden goed. Het tempo werd nog ietsiepietsie opgevoerd zo Dwars Door Dordt (heeft ook geholpen). Over de bruggetjes over de gracht, slinger de slanger door de smalle straatjes, klinkertjes, asfalt, bochtje zus en bochtje zo richting de finish. Laatste kilometer nog een beetje gas erop (alle beetjes helpen), de atletiekbaan op en richting finish. HOERA volgens Racetimer liep ik 48 min. en 51 sec. over de 10 km, PR met een dikke minuut verbeterd. Zie hier mijn rondetijden.

Nog 1,5 week voor de start van Marathon Rotterdam.
Net als de jaren hiervoor is er een meetingpoint waar de bloggers, tweeps, supporters etc. elkaar nog even kunnen ontmoeten. Je leest hierover op het blog van John maar ook Running Ronald heeft hier al een keer heel duidelijk iets over geschreven. We verzamelen dus voor het politieburo tussen 9.30 uur en 10.00 uur waar we elkaar nog succes kunnen wensen voor we ons naar de startvakken begeven.
Zie jullie daar.

Zwinstedenloop

Afgelopen zondag liep ik een halve marathon tijdens de Zwinstedenloop. De opdracht van de coach was om op tempo 5’20” min/km te vertrekken voor 15 km en de laatste 6 km nog wat te versnellen (tenminste als ik nog wat over had). De start en finish was in het gezellige Sluis. Maar voordat ik startte kreeg ik vanuit Middelburg een lift van Günter en Fabiola.

Fabiola ging haar 2e halve marathon lopen en Günter kwam supporteren. Fijn en gezellig om de reis naar Sluis samen af te leggen en onze nerveusiteit samen te delen achterin het startvak. Eerst 1 minuut stilte ter herdenking aan de slachtoffers van het busongeluk in Zwitserland voordat we werden weggeknald. Eerst een rondje door het centrum en toen de weide wereld in. Grotendeels langs het kanaal van Brugge naar Sluis of van Sluis naar  Brugge 🙂 in de richting van het plaatsje Hoeke. Pjooehh, hier hadden we wind tegen. En dit voelde niet als walcherse wind… het voelde meer als vlaamse wind dus bij een groepje van 4 Vlaamse mannen aangesloten. Met wind tegen lekker achter ze blijven hangen. Drinkpost… keerpunt op 8 kilometer en heerlijk verder met de wind in de rug. 2 van de 4 Vlamingen deden een stapje terug. Had de wind hen teveel energie gekost? Met 1 Vlaming verder. Maar gezien mijn opdracht verloor ik ook hem uit het oog. Hij liep mij iets te snel en ik zat al iets boven mijn 5’20” min/km. Alleen verder langs het kanaal. Kilometer 14, dik onder de 5’20” min/km, benen goed. Kilometer 15, nu mocht ik met toestemming wat versnellen en dat ging lekker. Kilometer 17, waaaaat … ja ho eens even … weer die Vlaamse wind. Blééh daar ging mijn versnelling. Nog wel aardig wat lopers ingehaald waaronder de Vlaming die mij achter zich had gelaten langs het kanaal ;-), kwam ik toch nog in een nettotijd van 1.50.39 over de finish.  Zie hier mijn ronde tijden. En Fabiola? Die liep een vet PR, lees hierover op haar blog. De foto’s zijn gemaakt door Günter die ik hierbij ook nog wil bedanken voor het supporteren.

Kustmarathon 2011

Met de bus vertrek ik vanuit Zoutelande naar Burg waar zoals ieder jaar de start van de kustmarathon zal plaats vinden. In de sporthal zie ik o.a. Richard, ClaudiaKees, John, Tiny, RikIlonka maar ook Gerard en Ton van C.A.V. Energie. Hij vertelt mij dat hij vandaag met mij mee gaat lopen voor een hele rustige marathon. Dit is een zeer welkom “voorstel” omdat ik weet dat Ton heel vlak kan lopen met zijn haaservaringen waaronder deze. Ook John sluit zich bij ons aan. Het is in elk geval niet uuverig oftewel koud, pjooeehh… niet echt een temperatuur die je verwacht op 1 oktober, het is voor 12.00 uur al minimaal 23 graden. Spanning in het startvak voor we worden weggebimbamd door de klok van de kareke. De eerste kilometers is het oppassen in de hardloopmassa,  Ton houdt er flink de rem op zodat wij ons niet mee laten sleuren in het voor ons te snelle tempo. We worden flink aangemoedigd door rijen supporters… fantastisch. We gaan het bos van Schouwen in, mooie paadjes in de schaduw. Het strand over richting de Pijlerdam waar zich de eerste drinkpost al aandient. Op de pijlerdam vliegen de kilometers voorbij al kletsend over marathons met Ton en John. Het kleine beetje wind wat er staat blaast koeltjes vanuit zee in ons gezicht… dit loopt lekker. Ton die de kilometers scherp in de gaten houdt begeleidt ons voorbij de eerste hardlopendewandelaars. Bij drinkpost 2 pak ik 2 bekers water, heel veel in één keer drinken is vandaag geen probleem. Snel weer 1 hand vrij voor een 3e beker die ik leeg kiep in mijn nek. Voorbij de Neeltje Jans Sluis staat coach Hans met een grote fles water. Ik drink snel een paar slokken, elke druppel is vandaag meer dan welkom. Vanaf de Pijlerdam lopen we over het snipperpad richting de Veerse Dam. Op de Banjaarddijk staat een fluitende Petra met Maurice en Erik ons aan te moedigen. Dit geeft weer extra energie opweg richting Vrouwenpolder. Op de dijk bij Vrouwenpolder mijn tweede Isogel van Jaco. Voor we het strand opgaan nog een drinkpost en een enthousiaste menigte die ons aanmoedigd waaronder mijn ouders (weer een extra boost). Op het strand geeft John aan zijn tempo iets te verhogen. De 21 km op het strand kom ik o.a. met Ton door in 2:10:26 (zie dit filmpje). Bij de strandaf-/opgang in Oostkapelle krijg ik een flesje water van een collega. Dribbelend gaan we de strandovergang op en weer af het bos in. Heel even maar is het genieten we van de schaduw. Hier staat Jaco met een volgende Isogel en een verse bidon lift-off toverdrank van HerbaPetra. Opstops voel ik toch een dip opkomen. “Loop maar door” roep ik naar Ton. Maar nee… die blijft bij mij. Voor Ton is het een training want hij loopt over 5 weken de NYC marathon, de bofkont. Ik voel wat kerremelkseblompap in de benen maar na een kilometertje gaat het wel weer en we pakken het tempo (voorzover dat mogelijk is met ondertussen 25 graden) weer op. Bij kilometerpunt 29 voor Domburg beginnen mijn ingewanden te protesteren. “Nu moet je echt doorgaan hoor Ton”. En zo loop ik verder alleen (met 1161 hardlopers) mijn kilometers. De Hoge Hill op langs mijn baantrainingsmaatje Anda die vandaag voor parcourswachter speelt. Weer een drinkpost met koude bouillon, klinkt goor maar zal wel goed zijn en gooi het naar binnen. Na Domburg krijg ik op de één of andere manier weer een boost … hoed hank is hewonnen en begin ik mijn inhaalrace. Het profijt haal ik uit de rustige start dankzij Ton. Ook al ligt mijn tempo niet hoog, de hardlopendewandelaars haal ik sowieso allemaal in. Ik ga de Zeedijk over richting Westkapelle, hier staat coach Hans met een Isogelletje en nog een paar slokken water. Water, water en nog eens water, drinken, koelen, drinken, koelen het is zo hloei-endig-ie-et, water is mijn redding voor vandaag. De organisatie heeft na Domburg de drinkposten verhoogd naar elke 2,5 km i.p.v. elke 5 km, top geregeld. Bij Westkapelle ga ik de trap op en vervolgens de laatste pittige duinen in. Net voor Zoutelande word ik weer aangemoedigd door Petra, Maurice, Erik en Jaco. Ik geniet… echt hoor … ondanks de warmte jikkemiene, koeke mee ’n draaiomme. Hosternokke wat is dit toch een prachtig parcours… een heerlijke thuiswedstrijd met vele bekenden die mij steunen en aanmoedigen. Nog een kleine 2 kilometers mulzand op het strand bij Zoutelande voor ik de boulevard op mag richting finish. Het maakt mij niet meer uit, bin dr biena, ik probeer te blijven dribbelen aangemoedigd door de badgasten. Ik krijg nog een flesje water aangereikt van Miranda, nog één van mijn baantrainingsmaatjes. Het strand af de boulevard van Zoutelande op. Wat een publiek, kippenvel. Ik zie de hoop finish links beneden al liggen. Ik mag nog een lusje en draai dan linksom de Langstraat in. In volnbak ga ik de finish over in 4:43:06. Ook deze kustmarathon had ik hlad nie willen missen. In 2009 beleefde ik het kustmarathon avontuur met windkracht 8. In 2010 was het voor mij een kustmarathon met maagkramp. 2011 was het de warmste kustmarathon ooit. Wat gaat het worden in 2012 ?? Sneeuw ?? Wat het ook gaat worden…. ik wil er bij zijn. ‘K bin stikke hroôs da’k bin gefienest.

“Kijk ze eens lachen, kijk ze eens genieten” (finish filmpje).

Ander jasje, Kustloop en zeeuwseduotraining.

Zo, wat was/ben ik het wachten beu op de migratie bij weblogstreepjeerdoor.nl. Met behulp van Running Hans hebben we mijn blog tijdelijk bij WordPress ondergebracht. Dus tijdelijk een ander jasje aan. Hier en daar missen er wat foto’s en filmpjes maar die worden (hopelijk) bij het terugkeren bij weblogzonderstreepje weer automatisch teruggeplaatst.

Wat heb ik in de tussentijd gelopen behalve mijn individuele trainingen opweg naar de kustmarathon op 1 oktober ?
Op 3 september liep ik samen met Dian en Marco de kustloop in Vrouwenpolder, voor mij de 3e editie. Mooie training voor de kustmarathon en het is en blijft een prachtig parcours van 21,1 km langs de zeeuwsekust. Maar uuhhh 21,1 ?? Dat is niet veel opweg naar een marathon. Dus met Marco en Dian afgesproken om wat kilometers voor start en wat kilometers na finish te lopen. Het was al behoorlijk warm toen wij 6 km gingen inlopen. Dat was al 3 x de zweetband uitwringen voor Dian. Voor start ff de drankvoorraad aanvullen en het gerecyclede vocht afvoeren. Iets voor 12.00 uur viel het startschot. Al snel was het warm warm en nog eens warm (29 graden). Je kunt het je haast niet voorstellen maar die dag … geen zuchtje wind langs de kust van Zeeland. We bleven met zijn drieën bij elkaar hadden we afgesproken. Tempo totaal niet belangrijk. Kilometers maken en gezelligheid dat was het doel. Op het strand zakte het tempo, pjoehh wat een hitte. Dian gaf aan veel last van de warmte te hebben. Neptunes lonkte naar haar en jawel daar ging ze, hup de zee in. Gelukkig had Marco zijn phone bij de hand om deze snoekduik vast te leggen. Voor een paar minuten gaf dit haar verkoeling en we vervolgenden onze weg over het strand, 9 km lang. Na het strand mochten we het iets koelere bos in. Op het gemak de wandelaars inhalen maar ook wandelende hardlopers. Veel waren er te snel gestart met deze temperatuur. Tjonge wat waren wij verstandig ;-). Op naar de finish nog even een stukje vol in de zon om na 2 uur en 22 min. te mogen finishen. We werden verwelkomd met een zeeuwsebolus, drankje en medaille. Dian gaf aan niet meer mee te gaan voor nog 3 km uitlopen. Marco en ik gingen er ondanks de hitte nog even tegenaan om ons doel van 30 km deze dag te behalen. En dat is gelukt. Tuurlijk… ook ik had last van de warmte maar toch genoten van weer een mooie training in super leuk gezelschap. Marco en Dian, bedankt. Op naar 1 oktober.
Kustloop Vrouwenpolder, bedankt voor de prima verzorging onderweg en jullie fantastische organisatie.

Gisteren liep ik mijn laatste langzame duurloop opweg naar 1 oktober. Een georganiseerde training door Loopgroep Zeeland (van o.a. Anthony) en Loopgroep de driehoek. Om 9.00 uur werd er op de stormvloedkering bij Neeltje Jans gestart en na 32 km zouden we finishen in Zoutelande, ook deze keer was Dian weer van de partij. Er waren (denk ik zo) een kleine 150 deelnemers ? Het groepje waar wij in starten ging weg op 6′ min/km. Uhhh ja dat is best snel voor een langzame duurloop. En wat nog stommer was, ik was mijn Garmin Forerunner en S.O.S. bandje vergeten en kon het tempo dus niet constant in de gaten houden, maar het voelde goed. Op de dijk bij Vrouwenpolder hebben Dian en ik het tempo toch iets laten terugzakken. Het zwaarste deel moest namelijk nog komen. Op het strand gaf Dian aan dat ze niet goed in het ritme kwam, haar benen werkten niet mee. Maar zoals afgesproken bleef ik bij haar, het is tenslotte maar een training. En hoe langzamer.. des te beter. Mijn gerecyclede vocht zocht een uitweg. Ik gaf aan alvast naar de reddingsbrigadetoiletten bij Oostkapelle te lopen. Dus voor mij een stapje harder en dan wachten op Dian bij de Piraat (daar waar wij tijdens de kustmarathon het strand afkomen). Bidon bijvullen want er moest weer goed gedronken worden bij een temperatuur van 24 graden. Daar kwam Dian en een groepje met een mooi tempo om bij aan te sluiten. We gingen het bos in. Helaas, Dian gaf aan even te moeten wandelen, de benen werkten nog steeds niet mee. Op aandringen van Dian bleef bij het groepje. Ook dit groepje splitste zich op bij de drankpost in Domburg. Met 4 gingen we verder. O.a. Jan en ik, met wie ik al eens op de baan van Dynamica heb getraind, liepen al kletsend en makkelijk onze kilometers. Op naar drankpost nummer 3 op de dijk van Westkapelle. Oeps, ook daar moest Jan een stapje terug. Verder met Wilburt, met wie ik bij loopgroep de Driehoek al vaker een duurloop heb gelopen. De trap bij Westkapelle op de duinen weer in. De laatste venijnige kuitenbijters opweg naar Zoutelande. Hier veegden we nog wat lopers op waar ik mee was gestart vanaf Neeltje Jans. Te snel gestart gaven ze aan… zonde maar wel een goede les neem ik aan. Ben blij dat ik tempo’s doorkrijg van mijn coach, waar ik mij dan ook trouw aan houd … althans probeer te houden ;-). Nog 2 kilometer strand met o.a. mulzand opweg naar de finish. Joehoe…. volkomen tevreden over de finish. Op de kerkklok in Zoutelande was het 12.40 uur. Dit betekent dat ik 3.40 uur over de 32 km heb gelopen, een redelijk langzame duurloop kan ik wel zeggen. I love Zeeland.
Gelukkig is het voor Dian niet bij wandelen gebleven en kwam zij een tijdje na mij over de finish in Zoutelande en ook zij kon nog lachen….

Run For Kika 2011

Een paar maanden geleden las ik bij Kika ambassadeur Ton op zijn blog over de Kikarun in Rotterdam. Een goed doel, daar wil ik wel wat kilometers voor rijden…  er voor lopen …. nog veel leuker. Zo vertrok ik gisterochtend richting Rotterdam voor de 10 km oftewel, 2 rondjes om de Kralingse Plas. Het was behoorlijk druk toen ik aankwam op het terrein van atletiekvereninging PAC, één groot familie feest met springkussens en nog meer vertier. Even rondgekeken en mijn tas ingeleverd toen ik plotseling mijn naam, of was het “curly”, hoorde roepen. Het was Hardloper Hans. Even bijgekletst, vervolgens een dixi verblijd met een Kralingse Plas en toen richting het startvak, waar het overigens om 13.50 nog verdacht stil was ?? Toen werd er door de speakers omgeroepen dat de 10 kilometer lopers een halfuur later gingen starten. Waarom ? Ik had gisteren geen idee maar las het zojuist op het blog van Ton.
Tijdens het wachten in het startvak zie ik Pim met zijn vrouw en zoon aankomen lopen. O.a. even gekletst over hun 10 km plannen om daarna weggeschoten te worden zo halfverwege het startvak. Pjoeh na de eerste meters voel je al dat het pittig gaat worden met een temperatuur van 26 graden. Gas er direct alweer af na nog geen 100 meter om het terrein te kunnen verlaten met een hele horde hardlopers en een iets te smalle doorgang. Daarna weer tempo maken maar ik zie nog net Running Hans en Gudy tussen de massa supporters. Ik zoek een tempo wat met deze temperatuur lekker loopt en haal behoorlijk wat lopers in. Na 2 km zie ik hier en daar al wat lopers behoorlijk zakken in tempo, ze besluiten al te gaan wandelen, te enthousiast gestart, onervaren?
De eerste ronde kan ik nog redelijk tempo maken, de 5 km kom ik door in 25.31. Langs het terrein van PAC begin ik aan mijn 2e ronde met flink wat aanmoedigingen van bekende C.A.V. Energieleden maar helaas de 2e ronde zakt het tempo toch wat in, de warmte eist zijn tol. Ik besluit om bij de drinkpost op het 8,5 km punt even rustig en voldoende te drinken, hierdoor kan ik het tempo de laatste 1,5 kilometer weer oppakken nog wat inhalen en finishen in een tijd van 52.40. Eindtijd is deze dag niet belangrijk, het mooie van deze dag is dat de Kikarun voor het eerst georganiseerd een groot succes is geworden. Het aantal deelnemers van 2000 is bereikt en er is een fantastisch mooi bedrag opgehaald voor Kika… en ik was er bij…. MOOI.

 

 Foto na de finish (met dank aan mevrouw Paparazzi).